Patron szkoły

        • Hymny

        • Hymn_Sybirakow_-_pelna_wersja.mp3

          Hymn Sybiraków

          Z miast kresowych,
          wschodnich osad i wsi,
          Z rezydencji, białych dworków i chat
          Myśmy wciąż do Niepodległej szli,
          Szli z uporem, ponad dwieście lat!

          Wydłużyli drogę carscy kaci,
          Przez Syberię wiódł najkrótszy szlak
          I w kajdanach szli Konfederaci
          Mogiłami znacząc polski trakt...

          Z Insurekcji Kościuszkowskiej,
          z powstań dwóch,
          Szkół, barykad Warszawy i Łodzi;
          Konradowski unosił się duch
          I nam w marszu do Polski przewodził.

          A myśmy szli i szli - dziesiątkowani!
          Przez tajgę, stepy - plątaniną dróg!
          A myśmy szli i szli - niepokonani!
          Aż "Cud nad Wisłą" darował nam Bóg!

          Z miast kresowych,
          wschodnich osad i wsi,
          Szkół, urzędów i kamienic i chat:
          Myśmy znów do Niepodległej szli,
          Jak z zaboru, sprzed dwudziestu lat.

          Bo od września, od siedemnastego,
          Dłuższą drogą znów szedł każdy z nas:
          Przez lód spod bieguna północnego,
          Przez Łubiankę, przez Katyński Las!

          Na nieludzkiej ziemi znowu polski trakt
          Wyznaczyły bezimienne krzyże...
          Nie zatrzymał nas czerwony kat.
          Bo przed nami Polska - coraz bliżej!

          I myśmy szli i szli - dziesiątkowani!
          Choć zdradą pragnął nas podzielić wróg...
          I przez Ludową przeszliśmy - niepokonani
          Aż Wolna Polskę raczył wrócić Bóg!!!

          słowa: Małgorzata Cofta

          muzyka: Jerzy Bzowski

          Hymn szkoły

          „Cześć Zesłańcom Sybiru”

           

          To było tak, to było tam,

          Nie zamknęliście swych domów i bram,

          Wyszliście w noc, wyszliście w chłód,

          By nie powrócić tam nigdy już.

           

          Refren:

          Te mosty, mosty, mosty pokoleniowe

          Łączą z przeszłością to, co jest nowe,

          Otworzą serca, osuszą łzy,

          Bo razem z Wami jesteśmy my.

           

          Przekażcie nam swych losów ślad,

          By ich nie rozwiał historii wiatr,

          By bohaterstwo tych czasów złych

          Było wskazówką jak mamy żyć!

           

          Refren:

          Te mosty, mosty, mosty pokoleniowe

          Łączą z przeszłością to, co jest nowe,

          Otworzą serca, osuszą łzy,

          Bo razem z Wami jesteśmy my!